Notariusz Notariusz był funkcjonariuszem publicznym, powołanym do sporządzania aktów i dokumentów, którym strony zobowiązane były nadawać znamię wiary publicznej oraz do spełniania innych czynności, zleconych mu przez prawo. Notariusz pełnił swoje czynności w okręgu sądu okręgowego, w którym miał siedzibę, bez względu na miejsce zamieszkania osób i położenie miejscowości, których dana czynność dotyczy.
Stanowisko notariusza Notariuszów mianował Minister Sprawiedliwości.
Na stanowisko notariusza mianowano tego, kto: posiadał obywatelstwo polskie i korzystał w pełni z praw cywilnych i obywatelskich; był nieskazitelnego charakteru; miał ukończonych trzydzieści lat; władał językiem polskim w słowie i piśmie; ukończył uniwersyteckie studia prawnicze z określonymi w Polsce egzaminami; odbył aplikację notarialną; złożył egzamin notarialny.
Zwalnianie notariusza Minister Sprawiedliwości zwalniał notariusza ze stanowiska: na własne żądanie; gdy z powodu ułomności cielesnej albo z powodu upadku sił fizycznych lub umysłowych stał się trwale niezdolny do służby; w razie utraty z mocy wyroku sądowego praw cywilnych lub obywatelskich, albo ograniczenia w korzystaniu z tych praw; wskutek wyroku dyscyplinarnego.