Rano 17 września 15 pułk ułanów z przydzieloną baterią 7 dak maszerował na wschód i o 7.30 osiągnął rejon Łubca. Tu natknął się na nadjeżdżającą od strony Leszna jednostkę OR 31 DP. Ułani rozbili niemiecki pluton zwiadowczy. Tu też nastąpiło spotkanie z dowódcą 84 pp, będącym częścią załogi Modlina. Płk dypl. Stanisław Sztarejko zaproponował mjr. Kazimierzowi Chłapowskiemu przejście z pułkiem na odpoczynek do rejonu Wierszy. Propozycja została przyjęta i 15 puł z baterią 7 dak odpoczywał tam aż do świtu 18 września.
Za 15 pułkiem ułanów, po tej samej marszrucie, posuwał się 9 pułk ułanów, z zadaniem opanowania południowo-wschodnich wyjść z Puszczy Kampinoskiej. Około 8.00, na wysokości drogi Zamość – Kampinos, doszło do potyczki z niemieckimi pododdziałami rozpoznawczymi, które od południa próbowały wejść do Puszczy Kampinoskiej. Szpicę czołową stanowił 2 szwadron rtm. Antoniego Bieleckiego, a ubezpieczenie tylne zapewniał 4 szwadron rtm. Jerzego Poborowskiego. Patrole 1 szwadronu maszerowały po obu stronach południowego pasa puszczy. W czasie marszu, czołgi niemieckie zaatakowały 4 szwadron. Dwa zniszczono, tracąc armatę przeciwpancerną. Około 17.00 ubezpieczenia przednie dotarły do skraju lasu pomiędzy Grabiną a Roztoką. Tu drogę zastąpił im niemiecki oddział rozpoznawczy z 31 DP.