Zbiory takie jak The Futurist Moment: Avant-Garde, Avant-Guerre, and the Language of Rupture (1986; 1994) oraz kilkanaście późniejszych książek, w tym Unoriginal Genius: Poetry by Other Means in the New Century (2011), przedstawiają wnikliwe opisy estetyki awangardy, która przechodziła przez modernistyczne i postmodernistyczne iteracje. Książka Radical Artifice: Writing Poetry in the Age of Media (1992) została wykorzystana w klasach studiujących poetykę cyfrową, a 21st Century Modernism (2002) jest manifestem modernistycznego przetrwania. Pisarka była częstym recenzentem czasopism od Times Literary Supplement i The Washington Post po wszystkie najważniejsze czasopisma naukowe. Wykładała także w większości głównych uniwersytetów na terenie USA, Europy, Azji i Ameryki Południowej.
Perloff otrzymała wiele wyróżnień i nagród, w tym stypendia Fundacji Guggenheima, National Endowment for the Humanities i Fundacji Huntingtona. Zasiadała w radzie doradczej Stanford Humanities Center, a w 2006 była prezesem Modern Language Association;