Antoni Miron Laskowski (ur. 10 września 1899 w Poraju, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 10 września 1899 w Poraju, w ówczesnym powiecie piotrkowskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Karola i Kazimiery z Pludrzyńskich.

W czasie I wojny światowej służył w I Korpusie Polskim w Rosji i działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.

Od 1918 służył w Wojsku Polskim, początkowo w Oddziale Wywiadowczym Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 23 pułku piechoty i został ranny.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 23 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2470. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 5 stycznia 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Służbę pełnił w 2 Brygadzie Ochrony Pogranicza. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 251. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie pełnił służbę w jednej z ekspozytur Oddziału II Sztabu Głównego. W lipcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska, a później przeniesiony w stan spoczynku.