Okręt został zbudowany w angielskiej stoczni Hawthorn Leslie w Newcastle upon Tyne. Został wodowany i ukończony w 1926 roku. Brak jest w popularnej literaturze bliższych dat dotyczących jego budowy. Konstrukcyjnie był podobny do slupów typu Flower z I wojny światowej, lecz różnił się zastosowaniem siłowni z dwoma maszynami parowymi, opalanej paliwem płynnym, a także słabszym uzbrojeniem.
Opis Okręt miał kadłub z krótkim podniesionym pokładem dziobowymNa podstawie rysunków w i . Na śródokręciu ciągnęła się nadbudówka, z przodu której był podwyższony mostek. Pojedynczy pochylony komin znajdował się pośrodku długości okrętu. Na spardeku nadbudówki po bokach były rozmieszczone łodzie ratunkowe. Sylwetkę uzupełniały dwa lekko pochylone maszty: na końcu pokładu dziobowego i na końcu nadbudówki. Pokład rufowy był zajęty przez osobną niewielką pokładówkę. Załoga liczyła początkowo 70 osób.
Długość całkowita okręt wynosiła 75,29 m, szerokość 10,36 m, a zanurzenie 4,04 m. Wyporność (bez bliższego określenia) wynosiła 1441 ts (ton angielskich).
Uzbrojenie artyleryjskie było słabe i obejmowało tylko jedną armatę kalibru 57 mm (6-funtową) o długości lufy 40 kalibrów (L/40) Hotchkiss na pokładzie dziobowym. Uzupełniały je cztery karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm.