W 1893 powrócił do Francji, gdzie został dyrektorem Niższego Seminarium Duchownego w Cellule. W 1895 ponownie wyjechał na misje, tym razem do Senegambii. Był wikariuszem w Dakarze i Saint-Louis, gdzie następnie został proboszczem. Odwiedzał także misje w głębi kraju. W 1901 został kawalerem Legii Honorowej, którą otrzymał za poświęcenie podczas epidemii żółtej febry. W 1907 został wikariuszem generalnym wikariatu apostolskiego Senegambii.
Episkopat 13 lutego 1909 papież Pius X mianował go wikariuszem apostolskim Senegambii, prefektem apostolskim Senegalu oraz biskupem tytularnym Thelepte. 1 maja 1909 w kaplicy seminarium duchaczy w Paryżu przyjął sakrę biskupią z rąk arcybiskupa paryskiego Leona-Adolpha Amette. Współkonsekratorami byli koadiutor arcybiskupa Port-au-Prince Jules-Victor-Marie Pichon oraz emerytowany wikariusz apostolski Senegambii Magloire-Désiré Barthet CSSp.