Ze względu na to, że grafit techniczny jest zlepkiem niewielkich monokryształów, wykazuje on wysoką odporność mechaniczną na ściskanie i niewielką na rozciąganie i ścinanie. Jest więc jednocześnie twardy, łupliwy i podatny na ścieranie. Te szczególne własności mechaniczne powodują, że grafit posiada wyjątkowe dobre własności smarujące. Podczas poddawania go siłom ścinającym, jakie występują między obracającymi się kołami zębatymi, lub kołami zębatymi i łańcuchem, ulega on rozdrobnieniu do postaci proszku, o mikrometrycznych rozmiarach drobin. Każda z tych drobin zachowuje jednak dużą odporność na ściskanie co prowadzi do zjawiska supersmarowania.
Mikrokryształy grafitu są głównym składnikiem sadzy. Również w strukturze węgla kamiennego występują grafitopodobne struktury przedzielone fazą amorficzną. Czysty grafit otrzymuje się w przemyśle przez kontrolowaną pirolizę antracytu w atmosferze azotu.
Zastosowanie ma znaczenie naukowe – służy do określania genezy skał metamorficznych. do wyrobu suchych smarów do wyrobu cegieł ogniotrwałych grafit do ołówków czarne farby chroniące ołów przed korozją naczynia ognioodporne elektrody jako zbrojenie materiałów kompozytowych trzonki kijów golfowych typu driver tygle ogniotrwałe część ślizgowa pantografów środki polerskie jest dobrym moderatorem neutronów stosowanym w reaktorach jądrowych.
Przypisy
Kategoria:Odmiany alotropowe węgla Kategoria:Pierwiastki rodzime