W 1921 roku, będąc u szczytu popularności, Akutagawa przerwał swoją pisarską karierę, aby spędzić 4 miesiące w Chinach jako reporter gazety „Ōsaka Mainichi Shinbun”. Podczas pobytu w Chinach cierpiał na wiele chorób i już nigdy nie powrócił do pełnego zdrowia. Wkrótce po powrocie opublikował swój najpopularniejszy utwór – Yabu no naka (1922).
Do końca życia cierpiał na nerwicę i halucynacje. 24 lipca 1927 roku popełnił samobójstwo (przedawkował veronal).
Akutagawa, podobnie jak jego mistrz Sōseki Natsume, był sumieniem Japończyków wrażliwych na krzywdę i rozczarowanych modernizacją swego kraju.
W 1935 roku jego przyjaciel, pisarz Kan Kikuchi, ustanowił Nagrodę Akutagawy – najbardziej prestiżową nagrodę literacką dla nowych autorów w Japonii.
Twórczość
Rōnen (1914) Rashōmon – Brama Demonów (1915) Hana (Nos, 1916) Imogayu (1916) Tabako to akuma (Papierosy i szatan, 1916) Gesaku-zanmai (Pasja twórcza, 1917) Kumo no ito (Pajęcza nić, 1918) Jigokuhen (Piekieł wizerunek niezwykły, 1918) Jashūmon (1918) Majutsu (1919) Nankin no kirisuto (1920) Toshishun (1920) Aguni no kami (1920) Yabu no naka (W gąszczu, 1921) Shūzanzu (Jesienne góry, 1921) Torokko (1922) Genkaku-sanbō (1927) Shuju no kotoba (1927) Bungeiteki na, amari ni bungeiteki na (1927) Kappa (1927, polski przekład Kappy, w tł.