Michał Wrocławczyk, Michał z Wrocławia, Michał Falkener z Wrocławia, Michael de Wratislava, Michael Vratislaviensis (ur. ok. 1460 we Wrocławiu, zm. 9 listopada 1534) – polsko-niemiecki uczony: filozof, astronom, astrolog, matematyk, teolog i filolog, profesor Akademii Krakowskiej.
Życiorys Był synem zamożnych mieszczan niemieckich. W roku 1478 immatrykulował się w Akademii Krakowskiej na wydziale artium, gdzie uzyskał bakalaureat (1481) i obronił swą pracę magisterską w 1488 roku. Interesował się licznymi dziedzinami nauki, które później wykładał w Krakowie: astrologię, astronomię, matematykę, fizykę, a także scholastyczną filozofię Arystotelesa, logikę, gramatykę i retorykę. Jego wykładów słuchał m.in. Mikołaj Kopernik. Wydawał i opatrywał cennymi wstępami i komentarzami liczne zbiory pieśni i innych tekstów religijnych. Obok średniowiecznego uniwersalizmu i eklektyzmu ujawniło się jego zainteresowanie humanizmem: znał (wykładał od 1498) autorów klasycznych i humanistycznych, wysoko ceniąc ich walory językowe i artystyczne. W roku 1495 wszedł do Kolegium Mniejszego, w 1501 – do Większego. W roku 1512 przeszedł do wydziału teologicznego, którego doktorat zdobył w 1517. Dwukrotnie (1499 i 1504) był dziekanem wydziału artium. Akademii Krakowskiej testamentem zapisał własną bibliotekę.