thumb|240px|Mężczyzna z fajką – Wojciech Wirba, obraz Władysława Kocha, 1931 Władysław Koch h. Zbrojny Mąż, ps. „Mistrz” (ur. 26 sierpnia 1904, zm. 13 września 1944 w Warszawie) – polski malarz, grafik oraz powstaniec warszawski.

Życiorys Jego rodzicami byli Józef Stanisław i Stefania z d. Czaplicka.

Po ukończeniu gimnazjum w latach 1925–1933 studiował w warszawskiej Szkoła Sztuk Pięknych (od 1932 ASP) u Tadeusza Pruszkowskiego. Dyplom uzyskał dopiero w 1939. Był członkiem stowarzyszenia artystycznego „Szkoła Warszawska”, założonego przez drugie pokolenie uczniów prof. Pruszkowskiego. Skupieni w nim artyści pragnęli uprawiać twórczość przede wszystkim opartą na rzetelnym warsztacie malarskim.

W 1931 przeniósł się czasowo do Ochotnicy w Gorcach, niedaleko Nowego Targu. Malował tam górali oraz okoliczne pejzaże. W latach 20. i 30. XX w. artyści warszawscy wykazywali, wywodzące się jeszcze z XIX w., zainteresowanie folklorem – zakopiańskim, podkrakowskim i huculskim – jego barwnością, malowniczością oraz egzotyką. Do Warszawy powrócił w 1932. W 1938 razem z żoną – Martą, otrzymał nagrodę za projekt dekoracji barku warszawskiego Dworca Głównego.