Lud zwykły poddał mu się nie dlatego, że go do tego uczucia skłoniły, lecz uczynił to tylko z lęku przed jego siłą. Choć nosi on jeszcze miano hegemona, w istocie stracił już serca ludzi całego cesarstwa. Han Xin sugerował jednocześnie, by Liu Bang przedsięwziął kroki zmierzające do aneksji trzech królestw rządzonych przez dawnych generałów cesarstwa Qin, Zhang Hana, Sima Xina i Dong Yi, którzy panowali w stołecznym regionie Guanzhong, pozostając już poza kontrolą Xiang Yu.

Pod koniec 206 p.n.e. Liu Bang zajął te trzy królestwa, jednak w 205 p.n.e. został pokonany przez siły Xiang Yu w pobliżu Pengchengu (w pobliżu dzis. Xuzhou). Liu Banga uratowała armia przyprowadzona przez Han Xina, który połączył się z nim w pobliżu Xingyangu i uniemożliwił Xiang Yu marsz w kierunku zachodnim. W międzyczasie wielu przywódców walczących w wojnie domowej (m.in. Sima Xin, Dong Yi, król Zhao Chen Yu i król Wei Wei Bao) przeszło na stronę Xiang Yu. Współdziałając z Cao Shenem Han Xin zdołał jednak jeszcze w tym samym roku ująć Wei Bao i pokonać króla Dai Zhao Xie, by następnie wspólnie z Liu Bangiem bronić Xingyangu.