Tysiąca lat potrzebowali ludzie by sytuacja w której przeludnienie na obszarach najbardziej żyznych spowodowała konieczność dostosowania swojej gospodarki do obszarów mniej żyznych a następnie do obszarów o warunkach rolniczych takich właśnie jak obszar Krzeczowa.
Około 4 tys. lat temu w Krzeczowie osiedlili się rolnicy, którzy posiedli umiejętność wytopu niektórych metali a także poznali zasady produkcji glinianych naczyń oraz gładzonych narzędzi kamiennych. Dużym osiągnięciem ówczesnych ludzi było także pogodzenie chowu zwierząt z dotychczasową gospodarką rolniczą. Dużym piętnem odbiły się także rytuały i obrzędy religijne ówczesnych ludzi, którzy pod wpływem impulsów z dalekiego wschodu głównie ze stepów środkowo-azjatyckich przejęli wiarę w reinkarnację a co za tym idzie w ciałopalny obrządek pogrzebowy.
Ciała zmarłego nie traktowano z dużym szacunkiem, a spalone cząstki nie zawsze nawet trafiały do urny. Wynikało to z nowego podejścia do życia i śmierci. Sądzono, że ciało człowieka po śmierci nie jest niezbędne do dalszego życia w zaświatach a oczyszczająca moc ognia spowoduje wymazanie wszelkich więzi duszy z minioną egzystencją. Do dziś w kilku miejscach w okolicach Krzeczowa w ziemi tkwią jeszcze urny ze szczątkami ówczesnych ludzi.