Pastorałki Leona Schillera, Żeglarza Jerzego Szaniawskiego, Dam i huzarów Aleksandra Fredry, Klubu kawalerów Michała Bałuckiego i Cyda Pierre’a Corneille’a w tłum. Stanisława Wyspiańskiego.
W grudniu 1955 wrócił z ZSRR i kontynuował współpracę z teatrami stołecznymi: Teatrem Młodej Warszawy (1956), Narodowym (1957), Współczesnym (1957), Ludowym (1957–1961), Teatrem lalek Baj (1960–1968) i Rozmaitościami (1962). Sporadycznie wspierał swoimi projektami placówki prowincjonalne: Teatr Ziemi Łódzkiej (1957), Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1957) i Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie (1963).
Od 1959 współpracował z Telewizją Polską. W 1965 otrzymał III nagrodę w Konkursie Małoobsadowych Przedstawień w Teatrach Lalek. Trzy lata później przeszedł na emeryturę.
Wybrana twórczość Malarstwo Kobiety przy studni, 1929 Podwórko przy Małym Rynku w Kazimierzu Dolnym, 1960 Róże Bukiet polnych kwiatów Kwiaty, ok. 1962 Kuter w porcie, 1962 Podwórko rybaka, 1962 Kanał, 1962 Z Dolnego Mokotowa, 1962 Ruiny przy ul. Nadrzecznej w Kazimierzu Słoneczniki, 1973 Anemony, 1976 Grafika Kobieta na krześle Dekoracje i kostiumy do przedstawień Dwanaście krzeseł, 1934 – aut. Ilja Ilf i Jewgienij Pietrow Maszyna piekielna, 1935 – aut. Jean Cocteau Rodzina Massoubre, 1936 – aut.