Opis budowy Kształt obu lotniskowców był wzorowany na kadłubie ciężkiego krążownika. Opancerzenie chroniło okręt przed ogniem krążowników i niszczycieli, lecz było zupełnie nieodpowiednie w przypadku trafienia pokładu lotniczego bombą przeciwpancerną. Ochrona przeciwtorpedowa dawała także dużo do życzenia. Okręty nie były wyposażone w „bąble” przeciwtorpedowe. Pokład lotniczy był odeskowany i nieopancerzony. „Hiryū” miał dwa hangary mogące pomieścić 73 samoloty. Dla porównania brytyjskie lotniskowce typu „Illustrious” (23 000 ton) miały tylko jeden pokład hangarowy i mogły zabrać na pokład jedynie 33 samoloty. Miały one jednak nieporównywalny system opancerzenia. W trosce o szybkie przygotowanie maszyn do startu Japończycy wyposażyli swoje lotniskowce w trzy windy lotnicze. Odbiło się to ujemnie na powierzchni hangarowej. Główną zewnętrzną cechą odróżniającą „Hiryū” od „Sōryū” była lokalizacja nadbudówki. „Hiryu” był jedynym lotniskowcem w historii, który od początku do końca swojego istnienia nosił wysepkę po lewej burcie pokładu startowego. Starszy i większy od niego „Akagi” otrzymał swoją wysepkę po lewej burcie pokładu startowego dopiero podczas ostatniej modernizacji.