Morfologia Owocnik Kapelusz o średnicy 6–12 cm, początkowo dzwonkowaty, następnie płaskowypukły, brązowoszarawy. Blaszki kremowe lub różowe. Trzon o wysokości 9–13 cm i średnicy 1–2,5 cm, węższy u szczytu, włóknisty, u niektórych okazów staje się żółty po dotknięciu. W środkowej części ma dobrze rozwinięty pierścień. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 7,5 × 9,6 × 5,1–6,3 µm, średnio 8,6 × 5,7 µm, Q = 1,3–1,7, elipsoidalne, niektóre nieznacznie migdałowate, dekstrynoidalne, zmieniające barwę w czerwieni Kongo. Podstawki 4-zarodnikowe, 15–40 × 5–15 µm. Pleurocystyd brak, cheilocystydy 25–40 × 10–15 μm, cylindryczne, wąsko maczugowate, niektóre z główkowatym wierzchołkiem. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek cylindrycznych, zawierających brązowy pigment, z krótkimi elementami końcowymi, zwykle o wymiarach 68 × 9–15 µm.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie pieczareczki cielistej w Europie, Ameryce Północnej i Azji. W Polsce gatunek ten był nieznany, brak go w wykazie wszystkich grzybów wielkoowocnikowych W. Wojewody z 2003 r. Po raz pierwszy jego występowanie w Polsce podali B. Gierczyk i T. Ślusarczyk w 2020 r. Jego stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów, znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb saprotroficzny.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowate