Pozostając w nurcie językowo-patriotycznym, krytykował nadużywanie języka francuskiego i francuskich zapożyczeń.
Jego słowniki dotyczyły języka niemieckiego w powiązaniu z językiem włoskim, ale też z innymi językami: językiem hiszpańskim (1670), angielskim (1706, 1716), niderlandzkim (1719), francuskim (1712).
W tomie Handbücher zur Sprach- und Kommunikationswissenschaft Kramer został określony jako „jeden z najbardziej znaczących leksykografów wszech czasów”.
Jego podręczniki, rozmówki, słowniki były wznawiane do końca wieku XVIII.
Dzieła (wybór) Allgemeiner Schau-Platz/Teatro universale (1672, 1679, 1692) (słownik tematyczny niemiecko-włoski) Vollständige Italiänische Grammatica, Nürnberg (1674, 1689) (gramatyka języka włoskiego) Il nuovo Dizzionario delle due lingue, Italiana-Tedesca e Tedesca-Italiana /Das neue Dictionarium oder Wort-Buch (1676), 2 tomy, 1858 s. (słownik włosko-niemiecki i niemiecko-włoski) Das neue Dictionarium oder Wort-Buch/Nuovo dizzionario delle due lingue, tedesca-italiana (słownik niemiecko-włoski) (1678), 1306 s. Ragionamenti Tedesco-Italiani/Teutsch- und Italiänische Gespräche (1679, 1688, 1691) (rozmówki niemiecko-włoskie) Tractätlein von der Derivatione und Compositione (1680) (słowotwórstwo w j.