Kościół św. Michała w Keila (est. Keila Mihkli kirik) – kościół ewangelicko-luterański, w mieście Keila, w prowincji Harju, w Estonii.
Historia i architektura Kościół Keila jest największym średniowiecznym kościołem wiejskim w prowincji Harju. Został założony wkrótce po podporządkowaniu obecnych obszarów północnej Estonii duńskiemu królowi. Nie ma informacji o wczesnych latach kościoła, ale około 1280 roku powstała przestronna kwadratowa kaplica na wzgórzu, gdzie dziś znajduje się prezbiterium kościoła. Fragmenty malowideł na ścianach prezbiterium pochodzą prawdopodobnie z tego okresu.
Główny korpus kościoła powstał w pierwszej połowie XIV wieku. Wpływ zakonu dominikanów sprawił, że główny korpus kościoła był prostym, nie sklepionym budynkiem przypominającym skrzynię. Na północnej ścianie nie było okien. Jedyne wejście znajdowało się na zachodniej ścianie, a obramowanie drzwi jest podobne do tego w katedrze w Tallinie.
Na fasadzie nad głównym wejściem znajdowała się czworokątna wieża, która częściowo zachowała się do dziś wewnątrz wieży.
Do 1452 roku kościół w Keila podlegał katedrze w Tallinie, a następnie komturii katedralnej. Zmiana relacji podległości wiązała się z kilkoma większymi przebudowami pod koniec XV i na początku XVI wieku. Prace były prowadzone przez kamieniarza Petera i murarza Mertena z Tallina.