Tam, otrzymawszy obietnicę, iż nie zostaną wydani Rosji, marynarze skapitulowali.
Emigracja i powrót do Rosji Razem z Aleksandrem Kowalenką, oficerem, który przeszedł na stronę buntowników i odeskim rewolucjonistą Konstantinem Feldmanem Afanasij Matiuszenko natychmiast po opuszczeniu okrętu udał się do Bukaresztu. Rok 1906 przeżył w Rumunii, podróżował również do Szwajcarii, gdzie spotykał się z rosyjskimi rewolucjonistami-emigrantami z różnych organizacji, m.in. z Leninem i Gieorgijem Gaponem. Środowisko emigrantów rozczarowało go, nieustanne spory teoretyczne między partiami socjalistycznymi uważał za jałowe i bezsensowne. W Rumunii żył w domu pisarza Zamfira Ralli-Arborego, organizował też spotkania dawnych marynarzy z pancernika „Potiomkin” i snuł plany wznowienia działalności rewolucyjnej w Rosji. Planował zorganizować spisek i zamordować głównodowodzącego Floty Czarnomorskiej adm. Grigorija Czuchnina, bezwzględnego wobec zbuntowanych marynarzy.