Jako szef resortu obrony współodpowiedzialny był za prowadzoną przez władze rosyjskie politykę wobec Czeczenii. Obrońcy praw człowieka i niezależni obserwatorzy zarzucają mu, że kontrolowana przez niego armia rosyjska dopuściła się wielu zbrodni i przestępstw na terytorium Czeczenii.
15 lutego 2007 został przez prezydenta Putina odwołany ze stanowiska ministra obrony i jednocześnie powołany na funkcję pierwszego wicepremiera rządu rosyjskiego.
10 kwietnia 2010 roku, decyzją premiera Putina, został wiceprzewodniczącym specjalnej rosyjskiej komisji rządowej do zbadania przyczyn katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku (wraz z gen. Siergiejem Szojgu i gen. lotn. Tatjaną Anodiną).
Iwanow uważany był za jednego z najbardziej wpływowych polityków w najbliższym otoczeniu prezydenta Putina i nieformalnego lidera środowiska siłowików (urzędników centralnego aparatu władzy wywodzących się ze służb specjalnych i armii). Został odznaczony Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” I, II i IV klasy, Orderem Aleksandra Newskiego, Honoru, Czerwonej Gwiazdy i innymi.
W 2013 otrzymał ukraiński Order „Za zasługi” I klasy, którego został pozbawiony w 2022.
Przypisy