W literaturze przedmiotu proponowane są różne strategie ograniczania FOMO, obejmujące zarówno interwencje indywidualne, jak i działania edukacyjne. Autorzy przeglądów klinicznych wskazują na zastosowanie technik terapii poznawczo-behawioralnej ukierunkowanych na modyfikację zniekształconych przekonań (np. przekonania, że każda nieobecność wiąże się ze stratą), rozwijanie umiejętności regulacji emocji oraz stopniowe ograniczanie czasu spędzanego w mediach cyfrowych. Jako element profilaktyki wymienia się także edukację medialną, tworzenie rodzinnych planów korzystania z mediów oraz kształtowanie nawyków sprzyjających higienie cyfrowej.

W polskich materiałach popularnonaukowych i poradnikowych podkreśla się znaczenie świadomego korzystania z technologii, w tym wyznaczania stref i pór dnia wolnych od ekranów, krytycznego podejścia do treści konsumowanych w sieci oraz rozwijania aktywności offline sprzyjających odpoczynkowi od bodźców cyfrowych. W publicystyce pojawia się również postulat „odzyskiwania czasu na nudę” i celowego ograniczania bodźców informacyjnych jako sposobu przeciwdziałania poczuciu ciągłego niedoczasu i lękowi przed „wypadnięciem z obiegu”.

Zobacz też higiena cyfrowa technostres

Przypisy

Kategoria:Psychologia społeczna Kategoria:Emocje i motywacja