Sakrament święceń przyjął w Madrycie 2 czerwca 1929 roku.
W latach 1929–1935 należał do wspólnoty w Pastranie, gdzie nauczał w niższym seminarium przedmiotów, takich jak: socjologia, matematyka, chemia czy nauki przyrodnicze. Pełnił też obowiązki spowiednika i ojca duchownego. Był opiekunem tercjarzy franciszkańskich. W październiku 1935 roku mianowano go sekretarzem prowincji. Przeniósł się do Madrytu. Po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej został zmuszony do schronienia się w rodzinnym Villacañas, gdzie wielokrotnie zapewniał o gotowości do oddania życia za wiarę, jeśli zajdzie taka potrzeba. Chociaż miejscowi komuniści uważali go osobę niewinną, został aresztowany 14 września 1936 roku. Osadzono go wraz z cywilami w lokalizacji zwanej „Pustelnią Chrystusa” (). O. Perfecto przebywał w uwięzieniu 33 dni, będąc torturowanym. Chciano zmusić go do wypowiedzenia bluźnierstw. Oznaki tortur widzieli odwiedzający go członkowie rodziny. Na miejsce egzekucji zabrano go wczesnym rankiem 17 października 1936 roku. Rozgrzeszył pięciu cywili, którzy razem z opuścili miejsce uwięzienia. Zostali rozstrzelani na cmentarzu w Tembleque (Toledo), tam też zostali pochowani. Ekshumacji dokonano w kwietniu 1939 roku. O. Perfecto został pochowany na cmentarzu miejskim w Villacañas.