Bezpośrednio po śmierci Cezara liberatores oraz cezarianie (z konsulem Markiem Antoniusem, magister equitum Markiem Emiliuszem Lepidusem oraz konsulem wybranym na kolejnym rok Aulusem Hircjuszem) zawarli niełatwy pokój, w wyniku którego zabójcy otrzymali amnestię, ale acta zmarłego dyktatura zostały ratyfikowaneRawson 1992, s. 469. Lepidus sprzeciwiał się amnestii i chciał wyprowadzić wojska na Forum. Hircjusz odegrał kluczową rolę w zawarciu umowy. Zobacz również: Tempest 2017, s. 122.. W trakcie publicznego pogrzebu Cezara Antoniusz skutecznie starał się skierować opinię publiczną przeciwko tyranobójcomRawson 1992, s. 470..
W połowie kwietnia 44 p.n.e. opinia publiczna zmusiła Brutusa oraz Kasjusza do opuszczenia RzymuTempest 2017, s. 117; Rawson 1992, s. 470.. Osłabienie dowództwa tyranobójców umożliwiło Antoniuszowi pozyskanie licznych sojuszników – udało mu się zaaranżować mianowanie Lepidusa na pontifexa maximusa, wsparł też Publiusza Korneliusza Dolabellę w uzyskaniu urzędu konsula oraz namiestnictwa SyriiRawson 1992, s. 471.. Również w kwietniu do Rzymu przybył z Ilirii spadkobierca Cezara, młody Oktawian, który wcześniej, zaakceptowawszy spadek, krążył po Italii zbierając poparcie pośród weteranów CezaraRawson 1992, s. 471.;