Brutus jednak, z pomocą ówczesnego namiestnika Macedonii, ruszył by zająć prowincję przed przybycie Gajusza AntoniuszaTempest 2017, s. 243..
Sytuacja Antoniusza nie była stabilna także i w jego stronnictwie, gdyż latem stracił poparcie byłych cezariańskich konsuli, a Oktawian skutecznie atakował każdą jego próbę obrony pamięci Cezara. W grudniu Antoniusz opuścił Rzym z armią, by odebrać Galię Przedalpejską jej namiestnikowi – Decymusowi Juniuszowi Brutusowi. W tym samym czasie Oktawian ruszył do Południowej Italii, gdzie zbierał nielegalną, prywatną armię z sił, które Antoniusz przeniósł z MacedoniiTempest 2017, s. 152-153; Rawson 1992, s. 477.. Pod koniec roku Oktawian i Cyceron zawarli sojusz: Cyceron i Senat zyskiwali prywatną armię Oktawiana w celu walki z Antoniuszem, natomiast Oktawian otrzymywał poparcia Cycerona w SenacieTempest 2017, s. 153..