Jego druga siostra, Joanna Sawicka, zmarła w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück. Ojciec, inż. architekt Lech Sawicki, zginął w obozie w Bergen-Belsen (lub w KL Gross-Rosen). Matka Olgierda, Halina Sawicka z domu Rabek, primo voto Rosen, zwolniona z Pawiaka w przeddzień wybuchu powstania warszawskiego, poległa na terenie Śródmieścia, 17 września 1944 r..
Po II wojnie światowej rozpoczął studia i został absolwentem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 1952 r. był członkiem SARP Okręgu Warszawa. Został członkiem Mazowieckiej Okręgowej Izby Architektów RP, rzeczoznawcą SARP.
Odznaczony został Warszawskim Krzyżem Powstańczym oraz Brązową Odznaką SARP (1982). 9 maja 2001 roku awansowany został do stopnia podporucznika Wojska Polskiego w stanie spoczynku.
Pochowany jest na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (Stare Powązki), w grobie rodzinnym, kw. 257 C, miejsce 26.
Jego żoną była Zofia Poraj Rożecka-Sawicka (1920-2017), żołnierz Armii Krajowej ps. „Krystyna”, uczestniczka powstania warszawskiego.
Przypisy
Bibliografia
Leon Wanat, Za murami Pawiaka, 1985