Minister spraw wewnętrznych W grudniu 1929 roku został ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Kazimierza Bartla, a następnie Walerego Sławka. Józewski na fotelu ministerialnym zastąpił Sławoja Felicjana Składkowskiego. Nowy szef resortu koncentrował się na usprawnieniu funkcjonowania podległej mu struktury administracyjnej oraz na sprawach mniejszości narodowych. Jego działalność zmierzała przede wszystkim do normalizacji stosunków między polskim aparatem państwowym a Ukraińcami, dlatego też przeprowadził kilka konferencji z szefami administracji z województw kresowych oraz odbył podróż inspekcyjną po województwach południowo-wschodniej Polski. Te działania zostały spowolnione w marcu 1930 roku. W rządzie Sławka kontynuował w pracę na rzecz normalizacji stosunków gospodarczo-społecznych i politycznych na Kresach Wschodnich. Działał na rzecz odprężenia pomiędzy państwem a kościołami prawosławnym i greckokatolickim. Spotykał się z metropolitą greckokatolickim Andrzejem Szeptyckim. Doprowadził do wydania przez prezydenta Ignacego Mościckiego 2 czerwca 1930 roku obwieszczenia o zwołaniu Soboru Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Polsce. W latach 1930–1938 był głównym delegatem rządu polskiego do rokowań z cerkwią prawosławną w sprawie jej statusu prawnego w Polsce.