Po zakończeniu II wojny światowej pokazała w 1946 swoje prace w Wolnym Salonie na Festiwalu Sztuki w Lublinie. Niedługo później nawiązała współpracę z Instytutem Wzornictwa Przemysłowego. Kierowała nim Wanda Telakowska, dzięki zabiegom której, wraz z grupą artystów została skierowana do fabryki fajansu we Włocławku w celu zapoznania się z technikami ceramicznymi i podwyższenia poziomu artystycznego wzornictwa produkowanego asortymentu. Oprócz niej jeździli tam również Henryk Gaczyński, Wanda Manteuffel, Maria Gralewska i Marta Podoska-Koch. Regularne pobyty we Włocławku zaowocowały współpracą i przeprowadzanymi razem zajęciami warsztatowymi oraz nieco wymuszonymi, wyjazdowymi relacjami towarzyskimi. W rezultacie powołali nieformalną „Grupę Pięciu Ceramików”. W 1974 doszło do założenia już oficjalnej, ogólnopolskiej Grupy Twórczej „Keramos”. Od ok. 1950 zajmowała się już tylko ceramiką i malarstwem freskowym.
Małżeństwo i dzieci Była żoną Cezarego Berezowskiego – prawnika i profesora Uniwersytetu Warszawskiego. Miała z nim syna – Andrzeja (1925–1970) i córkę – Martę, po mężu Rudzką.