W 1949 roku pismo przejęła „Nasza Księgarnia”, zmieniając cykl ukazywania się tygodnika na szkolny. Po kilku tygodniach, od numeru szóstego z rocznika 1949/50, redaktorką naczelną została Zofia Kwiecińska, a kierownikiem artystycznym Zbigniew Rychlicki. Z czasem grafika ustępowała tekstowi i fotografii. Zdjęcia dostarczał głównie Tadeusz Bukowski i Przedsiębiorstwo Państwowe „Film Polski”. Redakcja mieściła się w Warszawie przy ul. Smulikowskiego 4. Dotychczasowy format 24×25 cm, powiększono w roczniku 1950/51 do wymiarów 20×29 cm. Zmieniono podtytuł na „Tygodnik dla starszych dzieci i młodzieży”, kierując pismo do coraz starszego odbiorcy. Publikowano więcej treści poświęconych ówczesnym wydarzeniom kulturalnym, społeczno-politycznym i gospodarczym. Wprowadzona została rubryka „Z kraju i ze świata” obszernie komentująca wybrane informacje prasowe i dział „Zagadnienia społeczne”, w którym pisano m.in. na temat marksizmu, materializmu, walki klas czy socjalizmu. Publikowano więcej informacji sportowych, a w rubryce „Halo, tu Polskie Radio” program audycji radiowych przeznaczonych dla młodych odbiorców. Teksty o charakterze popularnonaukowym ukazujące się na łamach „Przyjaciela” dotyczyły przyrody, astronomii, historii i geografii, a wśród utworów o charakterze literackim dominowały opowiadania i wiersze.