Halszka Vincenz-Poniatowska (ur. 1925, zm. 2006)Elżbieta Kołtun, „Wylewy w pustkę – Korespondencja Stanisława Vincenza z Kazimierzem Wierzyńskim w perspektywie intymistycznej”, Uniwersytet Wrocławski – polska emigracyjna działaczka społeczna ze Szwajcarii.

Życiorys Podczas niemieckiej okupacji Polski została wywieziona na roboty przymusowe do Rzeszy. Uciekła z nich do Szwajcarii, gdzie trafiła do obozu dla dziewcząt „Wola”, zorganizowanego we wsi Feldbach w willi „Goldenberg”, wynajętej przez Muzeum Polski Współczesnej w Rapperswilu. Była to placówka szkolno-wychowawcza przeznaczona dla młodych (14–19 lat) uciekinierek z robót przymusowych w Niemczech. W obozie zorganizowano szkołę powszechną oraz prowadzono kursy sanitarne, wojskowe oraz gospodarstwa domowego. Funkcjonował od lata 1944 do listopada 1945. Po likwidacji część spośród 48. dziewcząt wraz z kierowniczką obozu, Haliną Jastrzębowską-Kenarową, wróciła do Polski. Ona jednak postanowiła zostać w Szwajcarii. Wyszła tam za mąż za dużo starszego od siebie emigranta polskiego Kazimierza Vinceza, działacza kulturalnego.