Wyżeł – pies myśliwski charakteryzujący się stójką właściwą tylko tej grupie psów. Wyżły wywodzą się z półwyspu Iberyjskiego. Przeznaczone do polowań w polu suchym, wodzie i w lesie na ptactwo i zwierzynę drobną. Średniej wielkości: od 50 do 70 cm w kłębie. Dzielą się na wyżły brytyjskie (pointer, seter angielski, seter szkocki (gordon), seter irlandzki) i kontynentalne (wyżły francuskie, niemieckie, węgierskie, włoskie i inne). Umaszczenie dowolne, sierść od krótkiej przez szorstką do długiej – zależnie od wzorca uznanego przez FCI.
Rasy wyżłów Sekcja I – wyżły kontynentalne thumb|Wyżeł weimarski na agility thumb|Wyżeł węgierski szorstkowłosy na śniegu thumb|Czerwony seter irlandzki po kąpieli thumb|Duży wyżeł minsterlandzki thumb|Seter angielski thumb|Pięciomiesięczny seter szkocki Gordon 1.1 W typie wyżła kontynentalnego Dania wyżeł duński – 281 (Gammel Dansk Hønsehund) Niemcy wyżeł niemiecki krótkowłosy, Deutsch Kurzhaar – 119 wyżeł niemiecki szorstkowłosy, Deutsch Drahthaar – 98 wyżeł niemiecki ostrowłosy, Deutsch Stichelhaar – 232 Pudelpointer – 216 wyżeł weimarski, Weimaraner – 99 wyżeł weimarski krótkowłosy wyżeł weimarski długowłosy Hiszpania wyżeł hiszpański z Burgos – 90 (Perdiguero de Burgos) Francja Braque de l'Ariège – 177 Braque d’Auvergne – 180 Braque Dupuy – 178 Braque du Bourbonnais –