(b.) eos ma błyszczący złotozielony grzbiet, który przechodzi w złotawy w środkowej części grzbietu i złoto-pomarańczowy na zadzie. Dolne partie ciała od miedziano-rudych do ognistozłotych lub czerwonozłotych. Pokrywy podogonowe cynamonowe. Szczegółowe wymiary C. (b.) bonapartei: +SamiecSamicaMasa ciała (g)6,81 ± 0,156,42 ± 0,21Długość ogona (mm)44,79 ± 1,1541,23 ± 1,20Długość dzioba (mm)31,74 ± 0,8433,93 ± 1,11Długość skrzydła (mm)84,31 ± 2,2679,11 ± 1,74Skok (mm)5,84 ± 0,235,68 ± 0,23
Zasięg występowania mały|250px|Zasięg występowania podgatunku consita mały|250px|Zasięg występowania podgatunku eos Poszczególne podgatunki elfika złotobrzuchego występują: C. (b.) bonapartei – we wschodnich Andach w północno-środkowej Kolumbii. Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 29,8 tys. km², występuje prawdopodobnie w mniej niż 100 podpopulacjach, występuje w zakresie wysokości od 2150 do 3000 m n.p.m. C. (b.) consita – tylko w Sierra de Perija na pograniczu Kolumbii i Wenezueli, jego zasięg występowania obejmuje około 2,4 tys. km², występuje prawdopodobnie w mniej niż 5 podpopulacjach. Podgatunek ten występuje w zakresie wysokości od 2550 do 3000 m n.p.m. C.