Z jej rekomendacji, od grudnia 1972 do maja 1975 objął funkcję redaktora naczelnego "Zagórzanina" - gazety zakładowej kopalni węgla kamiennego "Mortimer-Porąbka", funkcjonującej od 1974 pod tytułem "Czerwone Zagłębie", co sam pisarz, bezpartyjny syn piłsudczyka, mający w pamięci swoje pochodzenie społeczne, uważał za niezwykły paradoks swej drogi zawodowej - jako, że kopalnia była wówczas uważana za bardzo nowoczesną i przez to cenną propagandowo dla władzy komunistycznej. Odmawiał jednak konsekwentnie przystąpienia do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Rok po połączeniu "Zagórzanina" z pismem kopalni węgla kamiennego "Klimontów" i powstaniu nowej gazety "Czerwone Zagłębie", Krzysztofczyk ponownie przeniósł się wraz z rodziną na ziemię kielecką. Podjął pracę w Nadleśnictwie Włoszczowa, w Czarncy, zdobywając uprawnienia leśnika. Od 1975 do grudnia 1981 był stałym współpracownikiem lokalnego dziennika popołudniowego "Echo Dnia". Pod koniec 1980 został przeniesiony służbowo, jako podleśniczy, do Nadleśnictwa Ruda Maleniecka, do Leśniczówki Krzyżówki koło Sielpi, w powiecie koneckim, w gminie Radoszyce.