thumb|240px|Obraz Dwie kobiety Mieczysława Schulza, 1934 Mieczysław Schulz (ur. 25 marca 1895 w Warszawie, zm. 15 lutego 1951 tamże) – polski malarz, grafik i publicysta.
Życiorys Jego rodzicami byli Karol i Karolina z d. Mrozowicz.
Ukończył V Gimnazjum w Warszawie. Następnie studiował w stołecznej Szkole Sztuk Pięknych. Kształcił się pod kierunkiem Jana Kauzika, Miłosza Kotarbińskiego, Tadeusza Pruszkowskiego i Edwarda Trojanowskiego. Należał do ugrupowań artystycznych – awangardowego „Bloku”, a następnie tradycjonalistycznego „Bractwo św. Łukasza”. Był również członkiem Bloku Zawodowych Artystów Plastyków. Swoje prace wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych oraz „Salonach” organizowanych przez Instytut Propagandy Sztuki. Na „II Salonie – Zimowym”, otwartym od grudnia 1931 do lutego 1932 otrzymał nagrodę w kwocie 500 zł, przyznaną przez Fundusz Kultury Narodowej. Natomiast w 1938 został uhonorowany srebrnym medalem na pokazie w Paryżu. Uczestniczył w licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Krakowie, Lwowie, Poznaniu, Brukseli, Padwie, Wenecji, Niemczech i na Łotwie. Ponadto publikował artykuły o sztuce m.in. w takich czasopismach jak „Południe” i „Plastyka”, które również redagował.