Aldo Moro (ur. 23 września 1916 w Maglie, zm. 9 maja 1978 w Rzymie) – włoski polityk, prawnik, nauczyciel akademicki i działacz katolicki, jeden z liderów Chrześcijańskiej Demokracji i jej sekretarz w latach 1959–1964, długoletni deputowany, minister w różnych resortach, w latach 1963–1968 i 1974–1976 premier Włoch stojący na czele pięciu gabinetów. W 1978 porwany, więziony i następnie zamordowany przez terrorystów z Czerwonych Brygad.
Życiorys Wykształcenie i działalność zawodowa Syn inspektora szkolnego i nauczycielki. W 1934 ukończył szkołę średnią w Tarencie, a w 1938 studia prawnicze na Uniwersytecie w Bari. Podjął następnie pracę na macierzystej uczelni, dochodząc do kolejnych stanowisk profesorskich (w 1947 i 1951). W 1963 przeniósł się na wydział nauk politycznych Uniwersytetu Rzymskiego „La Sapienza”, na którym objął kierownictwo jednej z katedr. W pierwszej połowie lat 40. założył i publikował w piśmie „La Rassegna”, podjął współpracę ze stacją Radio Bari, a także wydawał filozoficzny periodyk „Lo Stato”. W latach 1945–1948 kierował pismem „Studium”.