Jakub Schröter (ur. 24 lipca 1567 w Braniewie, zm. 7 stycznia 1621 we Fromborku) – warmiński duchowny katolicki, doktor teologii, prepozyt kapituły w Dobrym Mieście, kanonik warmińskiej kapituły katedralnej we Fromborku, kanclerz diecezji warmińskiej.
Życiorys mały|403x403px|Płyta nagrobna przy filarze pozostaje od lat całkowicie zasłonięta podestem pod organami Urodził się w rodzinie sukiennika w Braniewie. 27 września 1582 wstąpił do prowadzonego przez jezuitów seminarium duchownego w rodzinnym mieście, lecz już wcześniej, bo 17 września 1780, otrzymał z rąk biskupa Kromera niższe święcenia kapłańskie. Naukę w seminarium zakończył w sierpniu 1784 roku. Najpierw został kantorem przy szkole w Lidzbarku Warmińskim, a w 1585 był wymieniany jako organista. Następnie wyjechał na dalsze studia do Wiednia. Tam uzyskał magisterium nauk wyzwolonych oraz bakalaureat obojga praw. Święcenia kapłańskie otrzymał w Krakowie z rąk biskupa Pawła Dębskiego (w 1595Aus dem Haushalt des ermländischen Bischofs und Kardinals Andreas Bathory (1589–1599) [w:] Verzeichnis der Vorlesungen am Königlichen Lyceum Hosianum zu Braunsberg im Sommer - Semester 1910, Braunsberg (Braniewo) 1910). Prawdopodobnie posiadał również doktorat z teologii, uzyskany na Uniwersytecie w Wilnie.