Stanisław Adam Miączyński herbu Suchekomnaty (ur. 24 grudnia 1780 roku w Warszawie, zm. 12 kwietnia 1845 roku w Berlinie) – syn Kajetana Adama Miączyńskiego i Teresy Rafałowiczówny, znanych z wystawnego trybu życia. Wcześniej służył w armii napoleońskiej, gdzie dosłużył się stopnia porucznika.
Życiorys Stanisław urodził się 24 grudnia 1780 w Warszawie jako najstarszy syn Kajetana i Teresy Miączyńskich jako młodzian wstąpił do wojsk Napoleona. W 1808 r. otrzymał stopień kapitana i został przeniesiony do Sztabu Głównego (Jeneralskiego) Armii Polskiej Księstwa Warszawskiego. W 1809 r., po zakończeniu działań wojennych, został mianowany podpułkownikiem jako generał-adiutant księcia Józefa Poniatowskiego. Po awansie 1 stycznia 1810 r. został odznaczony orderem virtuti militari patentem datowanym z Warszawy podpisanym przez księcia Józefa Poniatowskiego jako ministra wojny.