18 stycznia 1943 r. objął dowództwo nad dywizjonem 305. To stanowisko zajmował do 28 sierpnia. Wraz z ukończeniem tury lotów bojowych zdał dowództwo mjr. Kazimierzowi Konopaskowi. W sierpniu 1943 r. objął stanowisko zastępcy dyrektora nauk Wyższej Szkoły Lotniczej. Następnie od marca 1944 r. do czerwca 1945 r. służył jako oficer łącznikowy w 2. Grupie Taktycznej RAF.
Po zakończeniu działań wojennych nie zdecydował się na powrót do Polski i pozostał na emigracji. Wyjechał w 1952 r. do Stanów Zjednoczonych, zamieszkał w Chicago. Brał aktywny udział w budowaniu polskich środowisk kombatanckich w USA. Zmarł 23 lutego 1976 r.
Życie prywatne W 1933 r. poślubił Wiktorię, z którą miał dwóch synów.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Srebrny Virtuti Militari nr 9507, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych – trzykrotnie, Medal Lotniczy – czterokrotnie, Odznakę za Rany i Kontuzje, Polową Odznakę Pilota, Distinguished Flying Cross.
Przypisy
Bibliografia