Andrzej Pisera – polski paleontolog, aktywny od lat 70. XX wieku do chwili obecnej (2024), paleoekolog, badacz krasnorostów, szkarłupni oraz gąbek kopalnych i współczesnych.

Życiorys Studiował na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1974 uzyskał tytuł zawodowy magistra. Od 1981 jego kariera zawodowa jest związana z Instytutem Paleobiologii PAN, gdzie w 1986 uzyskał doktorat, a w 1998 – habilitację. W latach 1993–1994 był stypendystą Fundacji Fulbrighta. W 2015 uzyskał tytuł profesora nauk o Ziemi. Jest jednym z redaktorów World Porifera Database (podprojektu World Register of Marine Species).

Osiągnięcia naukowe Znaczenie w historii nauki Wśród osiągnięć Andrzeja Pisery należy wymienić przede wszystkim współautorstwo dzieła Systema Porifera, które jest autorytatywną rewizją taksonomiczną wszystkich (ok. 680) rodzajów współczesnych gąbek, a także autorstwo rewizji gąbek górnojurajskich Jury Szwabskiej (124 gatunki). Andrzej Pisera i współautorzy zaproponowali też nowy model tworzenia się olbrzymiej (dochodzącej do 3 m długości) igły (spikuli) u gąbki .

Andrzej Pisera opisał liczne nowe taksony: