Aleksander Sołtan (ur. 31 lipca 1903 w Chersoniu, zm. 1994 w Warszawie) – polski malarz, grafik oraz nauczyciel.

Życiorys Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej, mieszkającej na Kresach. Jego rodzicami byli Narcyz i Anna z d. Orbińska. Miał starszego brata.

W latach 1927–1936 studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (od 1932 ASP). Kształcił się u Władysława Skoczylasa i Leona Wyczółkowskiego w dziedzinie grafiki, oraz Tadeusza Pruszkowskiego – malarstwa. W pracowni prof. Pruszkowskiego uzyskał dyplom w 1937. Rok wcześniej wszedł w skład stowarzyszenia plastyków „Grupa Czwarta”. Należał też do grupy grafików „Czerń i Biel”, działającej w okresie 1935–1939. Ponadto był członkiem Bloku Zawodowych Artystów Plastyków.

W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie. Walczył w powstaniu na Żoliborzu. Podczas zagłady stolicy jego grafiki ocalały, ponieważ przed wyjściem z miasta po kapitulacji powstania ukrył je pod pryzmą węgla w piwnicy domu, w którym mieszkał przy ul. Krasińskiego.

Przed i po II wojnie światowej był nauczycielem oraz dyrektorem (1937–1939 i 1947–1949) warszawskiej Szkoły Przemysłu Graficznego, później przekształconej w Państwowe Gimnazjum Graficzne i Liceum Fotograficzne.