Morfologia Nie tworzy podkładek. Askokarp typu apotecjum o średnicy 2–3 (–4) mm, wyrastający grupkami z kory drzew. Początkowo jest zamknięty, później otwiera się w nierówne krążkowe struktury pozbawione trzonu. Powierzchnia zewnętrzna skórzasta i czasami niewyraźnie prążkowana, w stanie wilgotnym ciemnobrązowa, w stanie suchym żółtobrązowa z poszarpanym bladokremowym lub białym brzegiem. Parafizy nitkowate, o średnicy ok. 4 µm z maczugowatymi wierzchołkami z jasnobrązową inkrustacją. Worki 75–80 × 8–9 µm, cylindryczno-maczugowate, dość grubościenne, ale nie rozszczepione, z zaokrąglonym lub prawie ściętym wierzchołkiem, 8-zarodnikowe. Askospory w dolnej części worka w jednym rzędzie, w górnej części dwurzędowe, 12–15 × 3–3,5 µm, allantoidalne lub rzadko elipsoidalne, szkliste, bezprzegrodowe, z kulistym ciałkiem refrakcyjnym na każdym biegunie, bez galaretowatej otoczki i przydatków.
Występowanie i siedlisko Sklerorzechówka wiązkowa występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniona. W Polsce podano wiele stanowisk, a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny, w Polsce notowany na martwych pniach i gałęziach drzew liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Twardnicowate