Komorą silnika znajdowało się przednie stanowisko kierowcy, identyczne stanowisko znajdowało się w tylnej części, które umożliwiało jazdę do tyłu bez zawracania. Pomiędzy stanowiskami kierowani znajdował się przedział bojowy, nad którym umieszczono wieżę, wewnątrz której umieszczono uzbrojenie działko kal. 37 mm i karabin maszynowy kal. 8 mm, były umieszczone obok siebie i była możliwość strzelania z nich równocześnie przez dwóch żołnierzy (dowódcę i strzelca). Z obu stron przedziału bojowego znajdowały się drzwi.
Użycie Samochody te wprowadzono do użytku w francuskiej armii 25 sierpnia 1917 roku. Wzięły udział w walkach końcowym I wojny światowej, a następnie do 1934 roku stanowiły główną siłę uderzeniową francuskiej kawalerii pancernej. Znajdowały się na terenie Francji, Afryki Północnej i Bliskim Wschodzie, a także w Szanghaju. Użytkowane były do czasu zużycia. Po wybuchu II wojny światowej były w użytkowane jeszcze 57 pojazdów na Bliskim Wschodzie, gdzie stanowiły wyposażenie 5 i 7 pułku kawalerii pancernej. Po raz ostatni wzięły udział w walkach w 1941 roku w czasie zajęcia przez aliantów Syrii i Libanu.
Bibliografia
Kategoria:Francuskie samochody pancerne