W latach 1954–1955 pracowała również jako lekarz w jednej z kopalnianych przychodni. W 1955 r. uzyskała specjalizację 1 stopnia z mikrobiologii, a w 1957 i 1960 specjalizację I i II stopnia z zakresu chorób zakaźnych. W latach 1956–1961 pracowała również w Wojewódzkiej Komisji ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia w Zabrzu, a od 1969 r. przez dziesięć lat, była kierownikiem Przyklinicznej Poradni Schorzeń Wątroby i Jelit w Bytomiu, w której prowadziła punkt konsultacyjny dla województw: bielskiego, katowickiego i opolskiego.
Stopień doktora medycyny otrzymała uchwałą Rady Wydziału Lekarskiego ŚAM 6 grudnia 1961 r. na podstawie dysertacji pt. „Zachowanie się niektórych frakcji lipidowych w surowicy krwi u chorych w przebiegu nagminnego zapalenia wątroby”, wykonanej w Klinice Chorób Zakaźnych„Życie szkoły wyższej” vol. 11, 1963, s. 131..
W latach 1964–1972 odbyła kilka staży naukowych: w Klinice Chorób Zakaźnych AM w Warszawie, w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN im. L. Hirszfelda we Wrocławiu, w Klinice Chorób Pasożytniczych Akademii Medycznej w Poznaniu.