Wszystkie są morfologicznie bardzo podobne, jedyną różniącą je cechą, którą można dostrzec bez użycia mikroskopu jest długość rzęsek, nie wystarcza to jednak do rozróżnienia gatunków. Pewne ich rozróżnienie możliwe jest tylko badaniami mikroskopowymi. Krótkie włoski i duże askospory S. nigrohirtula są najbardziej podobne do S. kerguelensis, ale gatunki te łatwo odróżnić dzięki innym proporcjom w długości i szerokości askospor i innej ich ornamentacji. S. nigrohirtula ma elipsoidalne askospory o szerokości do 17 µm, natomiast S. kerguelensis ma zarodniki szeroko elipsoidalne do prawie kulistych o średnicy do 20–22 µm.
Występowanie i siedlisko Scutellinia nigrohirtula występuje w Ameryce Północnej i Południowej, w Europie, Azji, Australii i na Nowej Zelandii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. Często spotykana jest w boreo-umiarkowanych regionach Europy i Ameryki Południowej, pospolita jest także w Azji. W Polsce po raz pierwszy stanowiska podano w 2009 r., w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Nadrzewny saprotrof występujący na wilgotnym, próchniejącym drewnie.
Przypisy
Linki zewnętrzne Klucz do oznaczania europejskich gatunków rodzaju Scutellinia (jęz. ang.)
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pyronemataceae