stylu – ska – jest utwór „Hooligan”. Pośród coverów zamieszczonych na płycie najwięcej kontrowersji wzbudza utwór „Słodkiego, Miłego Życia”, nie tyle ze względu na jego jakość, gdyż jest on również oceniany pozytywnie, ile ze względu na zespół, który stworzył pierwowzór – Kombi – deprecjonowany pod względem ich twórczości i zasadności korzystania z ich dorobku. Twórczość zawartą na tym albumie (podobnie jak i na pierwszym albumie Zbeera) przyrównuje się do wczesnych produkcji zespołu Major Accident, równocześnie podnosząc jako pozytyw znaczenie większą melodyjność utworów w twórczości zespołu Zbeer. Wskazuje się na techniczne niedociągnięcia występujące po stronie samego nagrania. Nowe studio, w którym zrealizowano nagrania materiału w stosunku do pierwszego albumu, nie przyniosło poprawy. Ta kwestia jednak nie wpływa na ocenę samego albumu i materiału na nim zawartego.

W niektórych opracowaniach tytuł albumu podawany bywa bez trzykropków występujących w tytule przed i po części słownej, tj. jako „Tam gdzie kończy się ulica”.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2002 Kategoria:Albumy punkrockowe