SMS Dromedar – austro-węgierski stawiacz min z końca XIX wieku i okresu I wojny światowej. Jednostka została zwodowana 25 listopada 1890 roku w stoczni w Poli, a do służby w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine wcielono ją w maju 1891 roku. W wyniku podziału floty po upadku Austro-Węgier jednostkę przyznano Francji, gdzie została złomowana.

Projekt i budowa Stawiacz min „Dromedar” zbudowany został w stoczni w Poli. Jednostka początkowo miała pełnić rolę holownika. Stępkę okrętu położono w marcu 1890 roku, a zwodowany został 25 listopada tego roku.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim stawiaczem min. Długość całkowita wynosiła 32 metry, szerokość 5,4 metra i zanurzenie 1,9 metra (maksymalne 2,41 metra). Wyporność normalna wynosiła 175 ton. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 350 KM, do której parę dostarczał jeden kocioł cylindryczny opalany węglem. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 10 węzłów.

Uzbrojenie okrętu składało się z trzech pojedynczych dział kalibru 47 mm SFK L/33 Hotchkiss. Jednostka mogła zabrać na pokład ładunek 50 min morskich.

Załoga okrętu liczyła od 25 do 28 oficerów, podoficerów i marynarzy.