W autobiografii, Ibn Chaldun niewiele pisze o konflikcie z Ibn al-Chatibem oraz o motywach swojego powrotu do Afryki. Orientalista Muhsin Mahdi, interpretuje to, jako spóźnione przyznanie się do błędnej oceny Muhammada V.
Dzieła W odróżnieniu od większości arabskich uczonych, Ibn Chaldun, poza historią uniwersalną - Kitab al-ibar - nie napisał zbyt wielu dzieł. W swojej autobiografii nie zamieścił żadnej wzmianki o innych pismach, co jest przez badaczy interpretowane jako dowód, że Ibn Chaldun uważał się przede wszystkim za historyka i chciał być znany wyłącznie jako autor Kitāb al-ibar. Z innych źródeł wiadomo o innych, późniejszych dziełach, które powstawały, gdy Ibn Chaldun żył w północnej Afryce i Hiszpanii. thumb|Karta tytułowa autografu: Lubab al-muhassal
Swoją pierwszą książkę, لباب المحصل في أصول الدين, podsumowujący komentarz do teologii ar-Razīs, napisał w wieku 19 lat pod nadzorem swojego nauczyciela Al-Abiliego w Tunisie. Autograf, datowany na rok 1351, przechowywany jest w bibliotece Eskurialu. Dzieło na temat sufizmu (islamskiego mistycyzmu), شفاء السائل, powstało ok. 1373 r. w Fez.