Askospory eliptyczne, z wieloma gutulami, ornamentowane dobrze widoczną, krzyżową siateczką, 27,6 × 16,6 µm. Parafizy proste, z przegrodami, o szerokości około 3,5 µm, miejscami napęczniałe do około 6 µm, proste lub rozgałęzione. Gatunki podobne W Polsce występuje około 30 gatunków włośniczek. Wszystkie są morfologicznie bardzo podobne, jedyną różniącą je cechą, którą można dostrzec bez użycia mikroskopu, jest długość rzęsek, nie wystarcza to jednak do rozróżnienia gatunków. Pewne ich rozróżnienie możliwe jest tylko badaniami mikroskopowymi. S. pseudotrechispora charakteryzuje się małymi owocnikami, krótkimi, zakrzywionymi włoskami, krzyżowo-siatkową ornamentacją askospor i zewnętrzną warstwą ściany, która rozpuszcza się w ogrzanym kwasie mlekowym. Ze względu na podobieństwo zarodników jest często rozpoznawana jako Aleuria pseudotrechispora lub jako czarnorzęska szczecinkowata (Melastiza chateri).
Występowanie i siedlisko Znany jest tylko w Europie. W Polsce jego stanowisko podał Joseph Schröter w 1908 r., następne podała Anna Kujawa i inni w 2019 r. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb naziemny.
Przypisy
Linki zewnętrzne Klucz do oznaczania europejskich gatunków rodzaju Scutellinia (jęz. ang.)
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pyronemataceae