Ukrywanie Żydów W drugiej połowie 1942 roku Kostiukewyczowie zaczęli wspomagać żywnością Żydów, którzy ukrywali się w okolicznych lasach. Gdy zrobiło się zimniej, wzięli pod swój dach 12-letniego Naftalego Turoka, syna kowala z Karasina, który ocalał jako jedyny ze swojej rodziny. Później u Kostiukewyczów zamieszkali Josef Wolf i Zwi Burko, którzy pomagali Kononowi w warsztacie. Początkowo mieszkali oni na strychu, a później w szopie. Czwartym Żydem, któremu rodzina udzieliła pomocy, był Josef Perelstein. Żydzi doczekali w ukryciu do zajęcia tych terenów przez Armię Czerwoną w styczniu 1944 roku.
Mord Gdy Żydzi wyszli z ukrycia, fakt udzielania im pomocy przez Kostiukewyczów stał się powszechnie znany. Konon Kostiukewycz uznał, że z tego powodu bezpieczeństwo jego rodziny może być zagrożone ze strony banderowców i pojechał do Sarn, by znaleźć tam mieszkanie, w którym rodzina mogłaby przeczekać zagrożenie. W tym czasie ukraińscy nacjonaliści otoczyli jego gospodarstwo i zamordowali wszystkich członków jego rodziny, którzy mieszkali w Jeziorach Wielkich – Stepanidę, Odarkę, Ołeksija i Fedira.
W 1945 roku Konon zmarł na tyfus.