Z drugiej jednak strony, odcinek Boulevard Bellevue, służący jako mur oporowy ogrodu Henriego Thoyneta de Bigny, został naprawiony, a nawet wzmocniony ostrogami w 1763 roku. W 1780 r. urzędnicy miejscy zwrócili się do Rady Państwa o zgodę na rozbiórkę części umocnień miejskich, które groziły zawaleniem. Pod koniec XVIII wieku nowa gmina zrealizowała projekt swoich poprzedników. Utworzono nowe bulwary przez rozbiórkę trzeciego rzędu umocnień. 5 czerwca 1791 roku, zaplanowano „rzucić most na rzekę” (Most Czerwony) w celu „przejścia przez nowy bulwar”, zaproponowano wykorzystanie kamieni z Porte d'Écotay. W 1797 roku rozebrano także „bliskie zawalenia” bramy Moingt i Magdeleine, stopniowo rozebrano też wieże. W 1804 roku zasypano rowy dawnej fosy przy bulwarze Saint-Jean ziemią pobraną z okolic koszar. W 1807 r. na wyrównanym terenie posadzono kilkaset akacji i lip. Aby połączyć centrum miasta z bulwarami, w murze wykuto przejścia: od rue de la Boucherie do bulwaru Saint-Jean w 1809 r., od rue Tupinerie do bulwaru de la Mairie w 1812 r., od krużganka Notre-Dame w 1833 r. i od rue Porcherie w 1842 r. do bulwaru de la Caserne. Opis Do budowy zamku wykorzystano kamienie granitowe spojone zaprawą wapienną.