Abstrakcja geometryczna – kierunek w sztuce polegający na operowaniu różnymi formami geometrii. Stanowi przeciwieństwo abstrakcji organicznej.
Historia W obrębie abstrakcji wykształciły się dwa główne typy malarstwa: abstrakcja geometryczna, zwana zimną i abstrakcja organiczna, ekspresyjna, zwana gorącą. Abstrakcja geometryczna powstała w konsekwencji zapoczątkowanego pod koniec XIX w. kryzysu tradycyjnej sztuki mimetycznej, wywołanego z kolei przemianami społecznymi i wynalazkiem fotografii. Pomimo że za ramy czasowe abstrakcji uważa się lata 1945–1955, to już w 1915 Malewicz wydał swój manifest suprematyzmu – jak też nazywa swoje malarstwo. Również Piet Mondrian od 1911 zaczynał malować abstrakcyjnie, co w końcu pozwoliło mu dojść do kompozycji przedstawiających kwadraty i białe linie.
W latach 1918–1939 dominowała abstrakcja geometryczna, oparta na intelektualnej dyscyplinie, m.in. klasyków międzywojennej awangardy, ugrupowań "Blok", "Praesens" i "a. r.".