Soból tajgowy, soból (Martes zibellina) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.

mały|lewo|Soból na ilustracji Długość ciała do 60 cm. Futro gęste, brązowe, jedwabiste – w okresie letnim ciemne, a w zimowym jasne. Sobole linieją 2 razy w ciągu roku. Jak u większości zwierząt o zmiennym ubarwieniu ma to znaczenie maskujące – pomaga ukrywać się zależnie od zmian pór roku (okresy z zalegającym śniegiem i okresy bezśnieżne).

Soból jest aktywny w dzień i w nocy. Poluje na drobne ssaki i ptaki, zjada również ptasie jaja. Żywi się także owadami, jagodami i nasionami. Gniazdo zakłada w wykrotach, szczelinach i dziuplach dzięki czemu młode są chronione przed atakami drapieżników.

Zamieszkuje górzyste lasy: Azji północnej, północnych Chin, Półwyspu Koreańskiego.

W celu ochrony wymierającej populacji sobola na Syberii powołano w roku 1917 pierwszy w Rosji państwowy rezerwat przyrody – Rezerwat Barguziński. Jeszcze w wiekach średnich masowo występował w północnej części Europy po północno-wschodnią Polskę. Polowano na niego dla cennego gęstego futra, dla którego do dzisiaj jest hodowany w Federacji Rosyjskiej. Futro sobola wykorzystywane jest do produkcji pędzli używanych w malarstwie artystycznym.